فارسی
تحقیقات جدید استفاده بالقوه را روشن کرده است ارزن در رژیم های درمانی ارزن همچنین حاوی چندین فیتوکمیکال فعال زیستی از جمله فراکسان ها، لیگنان ها، بتا گلوکان، اینولین، نشاسته مقاوم، استرول ها و ترکیبات فنلی (مانند اسید فرولیک، اسید کافئیک و کورستین) است. مطالعات از نقش پلی فنول ها در فعالیت های آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد ویروسی و محافظت کننده عصبی حمایت کرده اند که نشان داده اند در برابر بیماری های قلبی عروقی، دیابت، فشار خون بالا، کلسترول بالا، بیماری های التهابی، سندرم متابولیک مفید هستند. در اینجا آمده است که چگونه ارزن می تواند در برخی از بیماری های سبک زندگی درمانی باشد.
هند با حدود 77 میلیون هندی مبتلا به دیابت، تنها پس از چین دومین کشور از نظر شیوع دیابت است. اصلاح سبک زندگی با مداخله غذایی کلیدی در مدیریت دیابت نوع 2 است. محتوای بالای فیبر موجود در ارزن به آزاد شدن آهسته قندها در جریان خون کمک می کند و سطح گلوکز پس از غذا را پایین نگه می دارد. ویتامین های B موجود در ارزن از مصرف بهتر کربوهیدرات ها حمایت می کند و در نهایت ارزن به عنوان یک غذای با گلیسمی پایین عمل می کند، به ویژه برای دیابت نوع 2 موثر است.
بر اساس گزارش شورای تحقیقات پزشکی هند و مدیر ثبت عمومی هند، هند تقریباً 60 درصد از بار بیماری های قلبی در جهان را به خود اختصاص داده است. ارزن حاوی مقادیر قابل توجهی منیزیم است که برای کاهش اثرات حملات قلبی شناخته شده است. ماهیت آنتی اکسیدانی ارزن به کاهش استرس اکسیداتیو کمک می کند و فیبر موجود در آن به کاهش تجمع کلسترول بد (LDL) و افزایش کلسترول خوب (HDL) کمک می کند. فیبر موجود در ارزن همچنین به تاخیر در جذب کلسترول، چربی های غذایی و گلوکز کمک می کند و در نتیجه به سلامت قلب کمک می کند.
طبق بررسی ملی سلامت خانواده-5، 24 درصد از مردان و 21 درصد از زنان بالای 15 سال در هند مبتلا به فشار خون هستند. فشار خون بالا یک عامل خطر برای بیماری های قلبی و سکته است. رژیم غذایی DASH (رویکردهای غذایی برای توقف فشار خون بالا) مصرف غذاهای کامل با فیبر بالا را ترویج می کند. تحقیقات فواید مصرف ارزن را در کنترل فشار خون نشان می دهد. ارزن سرشار از فیبر غذایی است و حاوی آنتی اکسیدان ها و ریزمغذی های خاصی مانند منیزیم و کلسیم است که در حفظ فشار خون طبیعی موثر است. آنها همچنین پروفایل لیپیدی سرم خوبی را تضمین می کنند.
عدم تحمل گلوتن در افراد مبتلا به اختلالات گوارشی مانند بیماری سلیاک دیده می شود. گلیادین در گندم، هوردئین در جو، سکولین در چاودار و آونین در جو از خانواده پروتئین های گلوتن هستند که در افراد مبتلا به عدم تحمل گلوتن باعث التهاب در پوشش داخلی روده می شوند. ارزن بدون گلوتن به طور طبیعی به عنوان یک جایگزین عالی برای غلات در افرادی که از بیماری سلیاک رنج می برند، عمل می کند.